شمارهٔ ۱۲۳۸

هوش مصنوعی: من از درد و آتشی که رنگ لعل تو دارد به شدت رنج می‌برم و این داغ در دل من باعث شده که زندگی‌ام به چالش کشیده شود و راهی برای پیشرفت نداشته باشم.

هوش مصنوعی: نیمه‌ای از زندگی‌ام را که از دستان خوبان به دست آورده‌ام، چگونه می‌توانم دوباره از چنگال تو خارج کنم؟

هوش مصنوعی: در خشم و ناراحتی با من صحبت می‌کنی و در عین حال لبت به آرامی می‌خندد. این رفتار تو چه دلگرم‌کننده است! من جانم را فدای آرامش و درگیری‌های تو می‌کنم.

هوش مصنوعی: به خاطر عشق تو دلم به شدت سوخت، اما تو هیچ رحمی به حال من نداشتی. آه که این بی‌رحمی چقدر دردناک است و وای بر دلی که مثل سنگ سخت است.

هوش مصنوعی: هرچند که به زیبایی خوبان توجه می‌کنم، هیچ کس نمی‌تواند قد زیبا و شاداب تو را با اعتدالی مناسب مقایسه کند.