شمارهٔ ۱۲

هوش مصنوعی: چقدر باید از خشم و ناز و کینه تو بگذرم؟ بیا و دوباره به دنیای من پا بگذار. این بازی "عاشق کشی" را کنار بگذار و با مهربانی وارد دلم شو.

هوش مصنوعی: بدون حضور زیبای تو، هیچ‌گاه جمع ما رنگ و بویی ندارد. همانند سرو نحیف و دلربا، دوباره وارد مجلس شو و آن را به گلستان تبدیل کن.

هوش مصنوعی: در مسجد، افرادی که وظیفه‌ی خود را به خوبی انجام می‌دهند، ما را بت‌پرست می‌نامند. یک بار، فقط برای خدا، زودتر از وقت نماز وارد مسجد شو و به نماز بایست.

هوش مصنوعی: غیر از چشم من هیچ‌کس روی تو را نمی‌بیند. نترس از انسان‌ها، ای دلنواز، وارد شو.

هوش مصنوعی: بر من رحم کن، زیرا که در شرایط سخت و ناگواری به سر می‌برم و دور از درگاه تو قرار دارم. من بی‌چاره و درمانده هستم و فقط تو می‌توانی به من کمک کنی، پس لطفاً به من نزدیک شو و گره از کارم باز کن.

هوش مصنوعی: تا کی باید به خاطر دشمنان ناراحت بود؟ دل خود را بسوزانیم و به خاطر ناراحتی‌هایمان غمگین باشیم؟ یک بار هم که شده، به دوستان وارد شو و از درِ آن‌ها وارد شو تا از غم و اندوه رهایی یابی.