شمارهٔ ۱۱۵

هوش مصنوعی: سرزمین ما به خاطر عشق و دلدادگی، پر از غم و درد است. برای عاشقان، این سرزمین مانند یک لوح آموزشی است که در آن درس‌های عشق و فراق را می‌آموزند.

هوش مصنوعی: آسودگی و راحتی کسانی که در زندگی بی‌دغدغه هستند، هرگز تحت تأثیر غم و اندوه قرار نمی‌گیرد، اما سختی‌ها و مشکلات زندگی به سادگی می‌تواند برای ما که در میان ناچیزی‌ها و مسائل جزئی هستیم، دست‌خوش تغییر شود.

هوش مصنوعی: هر جا که دیوانگان جمع شوند و دور هم بنشینند، روشنی آن جمع به مانند شعله‌ای است که آتش عشق ما را روشن می‌کند.

هوش مصنوعی: زیبایی او هر روز در نظر و دل بهتر می‌شود و این به خاطر صفای دل و پاکی چشمان ماست.

هوش مصنوعی: عاشق در حالتی از شدت احساس است که می‌گوید هر کسی که در دام ما گرفتار شده، به نوعی در حال شکار و بهره‌برداری از سعادت و خوشبختی است.

هوش مصنوعی: عاشقان را کارهایی دارد که از چشم او سرشار از دوستی و فتنه است و برای دل بی‌باگ ما، چنین حالتی طبیعی است.

هوش مصنوعی: اگر ساقی با چشمی پرخشم به ما نگاه کند، این نهایت محبت است، چرا که ما به شیرینی لبانی که شکر می‌دهند عادت کرده‌ایم و این زهر در چشمانش را نمی‌خواهیم.

هوش مصنوعی: ظاهر زیبا و دلربای آن پری مانند، ای اهلی! عقل ما توان درک زیبایی او را ندارد و فراتر از آن چیزی است که چشمان ما می‌توانند ببینند.