شمارهٔ ۱۰۷۸

هوش مصنوعی: من تنها در دنیای آینده‌ام به خاطر چهره‌ی تو در وابستگی هستم و در این جهان، به زیبایی تو گرفتار شده‌ام.

هوش مصنوعی: به زلیخا چه ربطی دارد، ای یوسف! اکنون که جان در دست دارم، روز بازار است و من در این روز فقط به فکر تو هستم.

هوش مصنوعی: به من نسبت نده که در مقام مقایسه با هر آدم نادانی باشم، چرا که من مانند پرنده‌ای از باغ‌های زیبا هستم و ارزش من فراتر از آن است که با بی‌ارزشی‌ها سنجیده شوم.

هوش مصنوعی: با وجود زیبایی چهره‌ات که شهر را مدهوش کرده، من مجذوب خوبی اخلاق و سرمست از سخنان تو هستم.

هوش مصنوعی: تو همچون گل از عشق می‌نوشی و با عاشقان بیچاره‌ی خود بازی می‌کنی، اما ای بی‌رحم، من هم عاشق و غمگین تو هستم.

هوش مصنوعی: مردم بی‌درد، از ارتباط و وصال تو آرامش می‌گیرند، اما من خودم در عذاب و رنج هستم و دل و جانم پر از افکار و آرزوهای توست.

هوش مصنوعی: اهلی، درویش بیچاره‌ای است و تو بر زبان این نکته می‌گویی که من دوست تو هستم.