رباعی شمارهٔ ۹۷

هوش مصنوعی: آن شب که تو را به دست آورده بودم، ای ماه، برفراز سرم شب کوتاه و دنیا تنگ و محدود به نظر می‌رسید.

هوش مصنوعی: آن شب که تو با من، این آدم بیچاره، درگیر شدی، شب تاریکی بود و خروس هم سر و صدا نمی‌کرد و ستاره پروین هم چنان مانندی لنگ و ناتوان بود.