رباعی شمارهٔ ۶۴۹

هوش مصنوعی: نه دستی دارم که از درخت تو میوه‌ای بچینم، و نه پایم به قدری است که در کوچه‌ات گذر کنم.

هوش مصنوعی: من چشمی ندارم که بر خودم بگریم و آنقدر موهبتی نیست که بر خاک بگذارم و یا از آن بهره‌مند شوم.