رباعی شمارهٔ ۶۲۲

هوش مصنوعی: غم و اندوهی که بر من سایه افکنده، آن‌قدر شدید و سنگین است که مانند پلنگی در کوه، دلم را دربر گرفته و هر غمی به تنهایی همانند سنگی در کوه، به بار اضطراب من افزوده است.

هوش مصنوعی: انسانی که از وطن خود دور افتاده و در غم غربت به سر می‌برد، مانند شیرهایی است که در دریا زندگی می‌کنند و یا نهنگ‌هایی که در کوه‌ها حضور دارند؛ به این معنا که در مکانی نامناسب و نابه‌جا قرار گرفته و احساس غربت و بی‌کسی دارد.