رباعی شمارهٔ ۵۷۸

هوش مصنوعی: دیدهٔ سنگی به خاطر غم تو اشک نمی‌ریزد و کسی، چه غریبه و چه آشنا، نمی‌تواند غم تو را درک کند.

هوش مصنوعی: به محض اینکه به در بیایم و تو را در یاد داشته باشم، غم تو را می‌نوشم تا بعد از من هیچ‌کس غم تو را احساس نکند.