رباعی شمارهٔ ۴۶۸

هوش مصنوعی: من غمگین هستم و نمی‌توانم از سرزمین تو بروم، مگر آنکه شاد، امیدوار و خوشحال باشم.

هوش مصنوعی: هرگز کسی از درگاه تو که بزرگ و سخاوتمند هستی ناامید نشده و من هم امیدم را از دست نمی‌دهم.