رباعی شمارهٔ ۳۹۳

هوش مصنوعی: دستی که بر زیبایی موهای تو کشیدم، چشمی که از دیدن تو تمام غم‌هایم را فراموش کرد.

هوش مصنوعی: چشمم به خاطر نبودنت بسته است و اشکم ریخته، و دلم آنقدر درد می‌کند که به سینه‌ام می‌کوبم.