رباعی شمارهٔ ۲۱۰

هوش مصنوعی: قد بلند تو به خاطر بار مشکلات خم شده است، و چشمان تو مانند چشمه‌ها پر از اشک و غم شده‌اند.

هوش مصنوعی: حال من همچون روزی افسرده و تاریک شده است، زلف تو هم مانند تارهایی است که کار من را به هم ریخته و آشفته کرده است.