رباعی شمارهٔ ۱۶۸

هوش مصنوعی: وقتی که نسیم صبحگاهی بوی تو را به دلم آورد، دل از من دور شد و به دنبال تو رفت.

هوش مصنوعی: اکنون هیچ چیزی از ویژگی‌های من به یاد نمی‌آید؛ بوی تو مرا تسخیر کرده و خصوصیات تو را در وجودم جا داده است.