شمارهٔ ۹۹

هوش مصنوعی: من بدون گریه نمی‌توانم زندگی را سپری کنم؛ ترجیح می‌دهم نیمی از نفس خود را به خاطر کودکانه‌ی اشک‌هایم بدهی، تا اینکه از کسی دیگر، کمکی بخواهم.

هوش مصنوعی: می‌توان به شکلی از غم و اندوه عبور کرد که حتی بدون گریه نیز به عمق احساسات خود پی برد و دید که اشک‌ها چه اندازه می‌توانند گویا باشند.