شمارهٔ ۶۴

هوش مصنوعی: تا کی باید با زیبایی و لطافت خواب خوابید و در عین حال دلم از درد و رنج پر باشد؟ من تصمیم گرفتم که این آلام را فراموش کنم، حتی اگر این کار به قیمت از دست دادن بخش‌هایی از وجودم تمام شود.

هوش مصنوعی: دیگر زمانی که تو از کنارم می‌گذشتی، چشم و جانم از بین می‌رفت. حالا که از دل من رفته‌ای، امروز دلم حال و روز خوشی ندارد.