شمارهٔ ۳۹

هوش مصنوعی: ای دل، دوباره در جایی که معشوقی هست، ساکن شده‌ای. آن چیزی که مدت‌ها آرزویش را داشتی، حالا در دسترس تو قرار گرفته است.

هوش مصنوعی: شکایت ما از کشتن است، زیرا فردا شهیدانی خواهند بود که بر تو شکایت خواهند کرد. ما از تو می‌نالهیم که در کشتن، مدارا کرده‌ای.

هوش مصنوعی: چطور می‌توانم جای دیگری را ببینم وقتی که تو را در قلب خودم جا داده‌ام؟ مثل زرشک که در آتش قرار گرفته و تنها بخاطر تو اینچنین شده‌ام.

هوش مصنوعی: ای کسی که می‌گویی چرا احساس عذاب می‌کنم، از سرگذشت خود بگو، آیا نمی‌دانی که تو ما را مانند دریا عمیق و پرملاط کرده‌ای؟