شمارهٔ ۳۴

هوش مصنوعی: عشق و آرزوی دیدار یار به حدی در وجود من شعله‌ور است که اگر دلم بشکند و به تکه‌های کوچک تقسیم شود، این همین حس محرومیت را نشان خواهد داد.

هوش مصنوعی: تو آتش منی و من در آتش عشق تو می‌سوزم. نگران نباش که باد مرا از کوی تو دور نکند و خاکسترم را بباد ندهد.

هوش مصنوعی: من آن قدر گریه می‌کنم تا اشک‌هایم به آسمان برسد، به طوری که آن آب بتواند تاریکی‌های ستاره‌ام را از بین ببرد.

هوش مصنوعی: در دلشکستگی و اندوه او، به جایی رسیده‌ام که اگر دلم هم برای او بتپد، دیگر مرا زنده نمی‌دانند.