شمارهٔ ۲۹

هوش مصنوعی: هر تکه‌ای از وجودم به خاطر ظلم و بی‌رحمی محبوب، مثل یک لشکر شکست‌خورده، پراکنده و پاره پاره شده‌ام.

هوش مصنوعی: دل من به شدت نگران و غمگین است و از این وضعیت شکایت دارد که چرا در این حال و روز به کناره نشسته‌ام و جایی برای خودم ندارم.

هوش مصنوعی: زاری و گریه من در برابر دشمنانم بی‌فایده است، اگر دوست من کاری برای نجاتم نکند.

هوش مصنوعی: ای عشق! گاهی جانم را می‌طلبی و گاهی دین و دل مرا. اینها نتیجه ارتباط با دیگری است. حال بگو، من چه نقشی دارم؟