بخش ۵۰

هوش مصنوعی: پیر طریقت می‌گوید: نشانه‌ی پذیرش دوستی، رضایت است و عامل افزایش دوستی، وفا است. گنجینه‌ی دوستی تماماً نور است و میوه‌ی درخت دوستی، شادی و سرور است. هر کسی که از دو جهان خارج بماند، در دوستی معذور است و کسی که از دوست انتظار پاداش دوستی داشته باشد، ناسپاس است. دوستی، دوستی حق است و باقی چیزها وسوسه هستند. نزدیک‌ترین راه به خداوند، دوستی است. دوستی مانند درختی است که میوه‌اش شادی را به ارمغان می‌آورد و از آن گل‌های محبت می‌روید. دوستی مانند ابری است که نور می‌بارد و شربتی است که شهد می‌سازد و راهی است که عطر و مشک می‌آورد. نشانه‌ی دوستی ازلی است و اثر آن جاودانی است.

هوش مصنوعی: برای من دوستی کسی است که عادت و رفتارش را از دوست من برگرفته باشد. من همه چیز را از دوستم می‌دانم و او نیز از من است. ای خدای بزرگ، ای ذات شگرف و باعظمت، ای نمایانده‌ی کرم و سخاوت، ای تقسیم‌کننده‌ پیش از وجود و قلم، امید دارم روزی فرابرسد که از زحمت و رنج حوا و آدم رهایی یابم و از قید وجود و عدم آزاد شوم. آرزو دارم حسرت‌ها و اندوه‌هایم را از دل بیرون برانم و لحظه‌ای با دوست در آرامش باشم و در جمع دوستان، جام شادی را بر دست بگیرم و از زندگی لذت ببرم.

هوش مصنوعی: هرچند زمان زیادی است که درباره ویژگی‌ها و آفرینش انسان صحبت می‌شود و بحث‌های زیادی درباره پیدایش و قدمت جهان انجام شده، اما این سؤال همچنان باقی است که این مباحث تا کی ادامه خواهد داشت؟

هوش مصنوعی: چقدر دیگر می‌خواهی به این پرده راه بری و تا کی می‌خواهی از جهان و آدم‌ها متنفر باشی؟