بخش ۴۲

هوش مصنوعی: پیر طریقت می‌گوید: ای نادان، اگر نمی‌توانی خود را به آن محبوب نزدیک کنی، لااقل به دل‌های دوستان او نزدیک شو، زیرا او بر دل‌های آنان مطلع است. هر کس را که در دل آن‌ها ببیند، به دوستی می‌پذیرد. آیا نمی‌بینی که پیامبر رحمت، در میان فقرا و ضعیفان نشسته بود و خود را جزو آنان حساب می‌کرد؟ او شکر خدا را به جای می‌آورد که خداوند او را مأمور کرده تا با ضعیفان امت باشد و صبر و تحمل را با آن‌ها نشان دهد.

هوش مصنوعی: خداوندا، تو ما را نادان خواندی و از نادان چه چیزی جز آسیب می‌تواند بروز کند؟ تو ما را ضعیف دانستی و از ضعیف جز اشتباه چه چیزی به دست می‌آید؟ خدای بزرگ، ما را در پیروزی بر نفس خود به خاطر ضعف و ناتوانی نادیده گرفتی و جسارت و بی‌خیالی ما را نیز به سبب جهل نادیده بگیر. خداوندا، تو ما را پذیرفتی و هیچ کس نگفت که ما را رها کن. اکنون که ما را پذیرفتی، ما را تنها مگذار و در سایه لطف و رحمت خود نگه‌دار.

هوش مصنوعی: اگر به نهالی که خود کاشته‌ای آب بدهی، رشد می‌کند و اگر آن را کُند کنی، بنایی که خود ساخته‌ای ویران می‌شود.

هوش مصنوعی: من همان کسی هستم که تو فکر می‌کنی؛ به راحتی از دستت نمی‌روم چون خودت مرا به این شکل پذیرفته‌ای.