مناجات شمارهٔ ۲۳۸

خواجه عبدالله انصاری » مناجات نامه » مناجات شمارهٔ ۲۳۸

الهی این تن کان حسرت است و دل من مایهٔ درد و محنت، می نیارم گفت کاین هره چرا بهرهٔ من، نه دست رسد مرا بر کان چاره من.

مناجات شمارهٔ ۲۳۷: الهی هر کس بر چیزی است و من ندانم بر چه ام، بیمم آنست که کی دانسته شود که من کیم ؟مناجات شمارهٔ ۲۳۹: الهی بقدر تو نادانم، سزای تو را ناتوانم، به بیچارگی خود سر گردانم و روزبروز در زیانم، چون منی چون بود ؟ چنانم و از نگریستن در تاریکی بفغانم که خود هستمان را بر هیچ دانم و چشم بر روزی دارم که تو مانی و من نمانم، چون من کیست ؟ اگر آن روز به بینم به جان فدای آنم

اطلاعات

منبع اولیه: سید جابر موسوی

تعداد ابیات:

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

هوش مصنوعی: خدایا، این بدن من پر از حسرت است و دل من مایهٔ درد و رنج. نمی‌توانم بگویم چرا این وضعیت به من تعلق دارد، و هیچ راه حلی برای درمانش در اختیارم نیست.