مناجات شمارهٔ ۲۳۰

خواجه عبدالله انصاری » مناجات نامه » مناجات شمارهٔ ۲۳۰

الهی ای راهنما به کَرَم، فرو ماندم در حیرت یکدم آن کدام است ؟ دمی که نه حوا در آن گنجد نه آدم، اگر من آن دم بیابم چون من کیست ؟ بیچاره زنده ای که بی نفسش باید زیست.

مناجات شمارهٔ ۲۲۹: الهی هر چند از بد سزای خویش بدردم لیکن از مفلس نوازی تو شادم. خداوندا من قدرو شان تو را ندارم و سزای تو را نا توانم و در بیچارگی خود سر گردانم و روز بروز بر زیانم. خدایا من کیستم که بر درگاه تو زارم یا قصهٔ درد خود بتو پردازم مناجات شمارهٔ ۲۳۱: الهی از خود تو هر مفلسی را نصیبی و از کرم تو هر درد مندی را طبیبی و از وسعت رحمت تو هر کسی را سهمی است. ای یار بارم ده تا داستان درد خود به تو پردازم، بر درگاه تو میزارم و در امید بینم تو مینازم یک نظر در من نگر تا دو گیتی به آب اندازم

اطلاعات

منبع اولیه: سید جابر موسوی

تعداد ابیات:

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

هوش مصنوعی: ای خدای مهربان و هدایت‌کننده، در حیرت مانده‌ام و نمی‌دانم کدام لحظه است؟ لحظه‌ای که نه حوا در آن جا دارد و نه آدم. اگر من بتوانم آن لحظه را پیدا کنم، پس من چه کسی هستم؟ چه بر سر این انسان بی‌چاره‌ای می‌آید که بدون نفس و زندگی‌اش باید ادامه دهد؟