مناجات شمارهٔ ۲۲۱

خواجه عبدالله انصاری » مناجات نامه » مناجات شمارهٔ ۲۲۱

الهی عظیم شانی و همیشه مهربانی، قدیم احسان و روشن برهانی هم نهانی هم عیانی از دیده ها نهانی و جانها را عیانی نه به چیزی مانی تا گویم که چنانی، آنی که خود گفتی و چنانکه خود گفتی آنی.

مناجات شمارهٔ ۲۲۰: الهی زندگی همه با یاد تو، شادی همه با یافت تو و جان آنست که در او شناخت تو است، خدایا موجود نفسهای جوانمردانی، حاضر دلهای ذکر کنندگانی ازنزدیکت نشان می دهند و بر تر از آنی، از دورت می پندارند و نزدیکتر از جانی، ندانم که در جانی یا خود جانی، نه اینی و نه آنی جان را زندگی می یابد تو آنی.مناجات شمارهٔ ۲۲۲: الهی او که حق بدلیل جوید به بیم و طمع پرستد او که حق را باحسان دوست دارد روز محنت برگردد، او که حق را بخویشتن جوید نا یافته یافته پندارد.

اطلاعات

منبع اولیه: سید جابر موسوی

تعداد ابیات:

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

هوش مصنوعی: ای خداوند بزرگ و مهربان، تو از قدیم به احسان و ارائه دلایل روشن معروفی. وجودت هم در پنهان و هم در آشکار است، نه تنها از چشم‌ها پنهانی بلکه در جان‌ها هم نمایان هستی. هیچ چیز نمی‌تواند تو را وصف کند تا بگویم چقدر بزرگ هستی، آن چیزی که خودت گفتی و به همان شکل که خودت توضیح دادی، همان است.