مناجات شمارهٔ ۱۴۴

خواجه عبدالله انصاری » مناجات نامه » مناجات شمارهٔ ۱۴۴

الهی آب عنایت تو بسنگ رسید، سنگ بار گرفت، از سنگ میوه رُست میوه طعم و مزه گرفت. پروردگارا یاد تو دل را زنده کرد و تخم مهر افگند، درخت شادی رویانید و میوه آزادی داد.

مناجات شمارهٔ ۱۴۳: الهی چه زیباست ایام دوستان تو با تو و چه نیکو است معاملت ایشان در ارزوی دیدار تو چه خوش گفت و گوی ایشان در راه جست و جوی تو، آن دیده که ترا دید به دیدن جُز تو کی پرواز و آن جان که با تو صحبت یافت با اب و خاک چند سازد ؟مناجات شمارهٔ ۱۴۵: الهی پهنای عزت تو جای اشارت نگذاشت و قدم و حدانیت تو راه اضافت برداشت تا رهی گم کرد آنچه در دست داشت و نا چیز شد هر چه می پنداشت.

اطلاعات

منبع اولیه: سید جابر موسوی

تعداد ابیات:

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

هوش مصنوعی: ای خدا، آب لطف و مرحمت تو به سنگ رسید و سنگ سپس بار گرفت. از سنگ میوه‌ای رشد کرد و این میوه طعم و مزه‌ای پیدا کرد. پروردگارا، یاد تو دل را زنده کرد و دانه محبت را در آن کاشت، درخت شادی را رویاند و میوه آزادی را به بار آورد.