مناجات شمارهٔ ۱۳۶

خواجه عبدالله انصاری » مناجات نامه » مناجات شمارهٔ ۱۳۶

الهی یافته می جویم، با دیده ور میگویم چه جَویم که دارم ف که بینم چه گویم، شیفتهٔ این جست و جویم، گرفتار این گفت و گویم

تا جان دارم غم تو را غمخوارم

بی جان غم عشق تو به کس نسپارم

مناجات شمارهٔ ۱۳۵: الهی ای مهربان فریاد رس، عزیز آن کس که بها تو یک نفس، ای یافته و یافتنی از مُرید چه نشان دهند جُز بی خویشتنی، همه خلق را محنت از دوری است و مُرید را از نزدیکی، همه را تشنگی از نایافت آب و مُرید را از سیرابی مناجات شمارهٔ ۱۳۷: الهی تو موجود عارفانی، آرزوی دل مشقانانی، یاد آور زبان مدّاحانی، چونت نخوانم که نیوشندهٔ آواز راعیانی ف چونت نستانم که شاد کنندهٔ دل بندگانی، چونت ندانم که زین جهانی و دوست ندارم که عیش جانی

اطلاعات

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

قالب شعری:غزل/قصیده/قطعه

منبع اولیه: سید جابر موسوی

تعداد ابیات: 1

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

هوش مصنوعی: به دنبال حقیقت هستم و با نگاهی آگاهانه می‌طلبم که چه چیزی را جستجو کنم، زیرا در دل حس می‌کنم که باید چه بگویم. شیفتهٔ این کاوش و جستجو هستم و درگیر این تبادل نظر و گفتگو شده‌ام.