شمارهٔ ۵۴

خواجه عبدالله انصاری » مناجات پیر انصار » شمارهٔ ۵۴

الهی ای بیننده نمازها، ای پذیرنده نیازها، ای داننده رازها و ای شنونده آوازها، ای مطلع بر حقایق و ای مهربان بر خلایق عذرهای ما بپذیر که تو غنی و ما فقیر، عیبهای ما مگیر که تو قوی و ما حقیر، اگر بگیری بر ما حجت نداریم و اگر بسوزی طاقت نداریم، از بنده خطا آید و زلت و از تو عطا آید و رحمت

شمارهٔ ۵۳: الهی ای کریمی که بخشنده عطائی و ای حکیمی که پوشنده خطائی و ای احدی که در ذات و صفات بیهمتائی و ای خالقی که راهنمائی و ای قادری که خدائیرا سزائی، بذات لایزال خود و بصفات با کمال خود و بعزت و جلال خود و بعظمت جمال خود که جان ما را صفای خود ده، دل ما را هوای خود ده، چشم ما را ضیاء خود ده و مار ا آن ده که آن به شمارهٔ ۵۵: الهی بحق آنکه ترا هیچ حاجت نیست رحمت کن بر آنکه او را هیچ حجت نیست

اطلاعات

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات:

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

هوش مصنوعی: خدای دانا و بینا، ای که نمازها را می‌بینی و نیازها را می‌پذیری، ای که به رازها آگاهی و به آوازها گوش می‌دهی، ای که به حقایق آگاه هستی و بر مخلوقاتت مهربان، از تو خواهش می‌کنیم که عذرهای ما را بپذیری؛ چرا که تو بی‌نیاز و ما نیازمندیم. عیب‌های ما را پوشان، زیرا تو نیرومند و ما ناتوانیم. اگر ما را مؤاخذه کنی، بر ما حجتی نیست و اگر ما را عذاب کنی، تحملش را نداریم. از بنده‌ی خطاکار خطا سر می‌زند و از تو بخشش و رحمت می‌آید.