شمارهٔ ۲۴۹

خواجه عبدالله انصاری » مناجات پیر انصار » شمارهٔ ۲۴۹

خدایا از ما هر که بینی معیوب بینی، هر کردار بینی همه با تقصیر بینی، با اینهمه باران رحمت تو باز نایستد و جز گل کرم نروید، چون با دشمن با چنان پس با دوستان چه اندازه و چه پایان

شمارهٔ ۲۴۸: الهی کدام زبان به ستایش تو رسد؟ کدام خرد صفت تو را برتابد، کدام شکر با نیکوئی تو برابر آید، کدام بنده به گزاردن عبادت تو رسد شمارهٔ ۲۵۰: الهی این سوز امروز ما دردآمیز است نه طاقت بسر بردن و نه جای گریز است این چه تیغ است که چنین تیز است، نه جای آرام و نه روی پرهیز است

اطلاعات

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات:

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

هوش مصنوعی: خدایا، هر کس را که عیب‌دار می‌بینی، هر عملی را که از ما می‌بینی ناپسند می‌دانی. با وجود تمام رحمت‌هایت، هنوز در دل زمین فقط کرم می‌روید. حالا اگر اینگونه با دشمنان رفتار می‌کنی، با دوستان چه اندازه و پایانی خواهی داشت؟