خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

شمارهٔ ۲۳۱

خواجه عبدالله انصاری » مناجات پیر انصار » شمارهٔ ۲۳۱

الهی عارف تو را به نور تو میداند و از شعاع وجود عبارت نمی تواند در آتش مهر میسوزد و از نار باز نمی پردازد

این جهان و آن جهان و هر چه هست

عاشقان را روی معشوق است و بس

گر نباشد قبله عالم مرا

قبله من کوی معشوقست و بس

شمارهٔ ۲۳۰: الهی او که حق بدلیل جوید به بیم و طمع پرستد، او که حق را باحسان دوست دارد روز محنت برگردد، او که حق را بخویشتن جوید نایافته یافته پندارد شمارهٔ ۲۳۲: الهی تو آنی که از بنده ناسزا بینی و به عقوبت نشتابی، از بنده کفر می شنوی و نعمت از او باز نگیری و توبت و انابت بر او عرضه کنی و به پیغام و خطاب خود او را باز خوانی و اگر باز آمد او را وعده مغفرت دهی، پس چون با دشمن بدکردار چنینی یا دوستان نیکوکار چونی؟

اطلاعات

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

قالب شعری:غزل/قصیده/قطعه

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات: 2

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

الهی عارف تو را به نور تو میداند و از شعاع وجود عبارت نمی تواند در آتش مهر میسوزد و از نار باز نمی پردازد

هوش مصنوعی: عارف الهی تو را با نور خود می‌شناسد و نمی‌تواند از وجودت جدا شود. در آتش عشق تو می‌سوزد و هرگز از این آتش فرار نمی‌کند.

این جهان و آن جهان و هر چه هست

عاشقان را روی معشوق است و بس

هوش مصنوعی: این دنیا و آن دنیا و تمام چیزهایی که وجود دارند، فقط برای عاشقان جذابیت دارد و همه چیز در خاطر آنها معشوق است و هیچ چیز دیگری برایشان اهمیت ندارد.

گر نباشد قبله عالم مرا

قبله من کوی معشوقست و بس

هوش مصنوعی: اگر در عالم، کسی را جز معشوق خود نداشته باشم، پس قبله و راهنمای من تنها کوی اوست و بس.