شمارهٔ ۲۱۰
خواجه عبدالله انصاری
»
مناجات پیر انصار
»
شمارهٔ ۲۱۰
روضه روح من رضای تو باد
قبله گاهم در سرای تو باد
سرمه دیده جهان بینم
تا بُوَد ، گرد خاک پای تو باد
گر همه رأی تو فنای من است
کار من بر مراد رای تو باد
شد دلم ذره وار در هوست
دایم این ذره در هوای تو باد
شمارهٔ ۲۰۹: خدایا تو ضعیفانرا پناهی، قاصدان را بر سر راهی و وجدان را گواهی چه باشد که افزائی و نکاهی
شمارهٔ ۲۱۱: الهی تو آنی که از احاطت اوهام بیرونی واز ادراک عقول مصونی، نه مدرک عیونی کارساز هر مفتونی و شادساز هر محزونی، در حکم بی چرا و در ذات بی چند و در صفات بی چونی
اطلاعات
وزن:
فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
قالب شعری:
غزل/قصیده/قطعه
منبع اولیه:
ویکیدرج
تعداد ابیات:
4
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
برگردان به زبان ساده
روضه روح من رضای تو باد
قبله گاهم در سرای تو باد
هوش مصنوعی: محل آرامش و شادی من، رضایت توست و خواستهام این است که همیشه در کنار تو باشم.
سرمه دیده جهان بینم
تا بُوَد ، گرد خاک پای تو باد
هوش مصنوعی: چشمانم را با سرمه زینت میبخشم و جهان را با دیدی باز مینگرم، زیرا اگر بخشی از خاک پای تو باشد، این همه ارزشمند است.
گر همه رأی تو فنای من است
کار من بر مراد رای تو باد
هوش مصنوعی: اگر تمام تصمیمات تو به نفع من باشد، من نیز تمام تلاش خود را برای برآورده کردن خواستههای تو به کار میبرم.
شد دلم ذره وار در هوست
دایم این ذره در هوای تو باد
هوش مصنوعی: دل من به قدری تحت تأثیر عشق تو قرار گرفته که مانند ذرهای کوچک به تو وابسته شده است. این ذره، تنها آرزویش در هوای تو بودن است.