شمارهٔ ۱۹۳

هوش مصنوعی: گاهی به خودم نگاه می‌کنم و می‌گویم که آیا کسی زارتر از من وجود دارد؟ و گاهی به تو توجه می‌کنم و می‌گویم که آیا کسی بزرگوارتر از من هست؟ وقتی که بنده به خودم نگاه می‌کنم، در زبان تحقیرآمیز از ناکامی‌ها و شکست‌های خود صحبت می‌کنم.

هوش مصنوعی: چشمانم پر از اشک است و دلburn burning را در آتش می‌سوزد؛ دستانم پر از نیروی زندگی است و سرم زیر بار مشکلات و سرنوشت سنگین شده است.

هوش مصنوعی: و وقتی که به لطف خدا و فضل الهی برسد، با زبان شادمانی و نعمت آزادی سخن می‌گوید:

هوش مصنوعی: چه کار می‌تواند عرش انجام دهد وقتی که من زیر سایه‌اش هستم؛ زیرا من فرمان و تقدیر تو را در دل خود احساس می‌کنم.

هوش مصنوعی: وقتی که از لبان تو صحبت می‌کنم، بویی از جانم به مشام می‌رسد و وقتی که سختی‌های عشق تو را تحمل می‌کنم، گل‌هایی از دل من شکوفا می‌شوند.