شمارهٔ ۱۸۴

هوش مصنوعی: خدایا، تو هستی و همیشه بوده‌ای، اما من نمی‌توانم به اندازه شأن تو درک کنم و شایستگی‌های تو را در ناتوانی خودم بیان کنم. هر روز بیشتر درگیر مشکلات می‌شوم و از دیدن خودم در تاریکی فریاد می‌زنم، چون نمی‌دانم که چگونه بر چیزی پایدار بمانم. فقط به تو نگاه می‌کنم، چون تو هستی و من نیستم. اگر روزی تو را ببینم، جانم را فدای تو می‌کنم.