خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

شمارهٔ ۱۷۲

خواجه عبدالله انصاری » مناجات پیر انصار » شمارهٔ ۱۷۲

در عشق تو من کیم که در منزل من

از وصل رخت گلی دمد بر گل من

این بس نبود ز عشق تو حاصل من

کاراسته وصل تو باشد دل من

شمارهٔ ۱۷۱: الهی بنام تو جانها اسیر پیغام تو، عارف افتاده بدام تو، مشتاقان مست مهر از جام تو خوشا بحال کسی که از این جام شربتی چشید یا در این راه منزلی برید، دل وی بنور حق افروخته و بروح انس زنده و بفر وصال فرخنده، گهی در حیرت شهود مکاشف جلال، گهی در بحر وجود غرقه لطف و جمال شمارهٔ ۱۷۳: الهی از وجود تو هر مفلسی را نصیبی و از کرم تو هر دردمندی را طبیبی است، از سعت رحمت تو هر کسی را بهره ای و از بسیاری بخشش تو هر نیازمندی را قطره ایست، بر سر هر مؤمن از تو تاجی است و در دل هر محب از تو سراجی است هر شیفته ای را با تو سر و کاری است و هر منتظری را آخر روز دیداریست

اطلاعات

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

قالب شعری:غزل/قصیده/قطعه

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات: 2

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

در عشق تو من کیم که در منزل من

از وصل رخت گلی دمد بر گل من

هوش مصنوعی: در عشق تو من چه جایگاهی دارم که در خانه‌ام از ارتباط با تو بویی خوش به مشامم می‌رسد و زندگی‌ام پر از زیبایی می‌شود.

این بس نبود ز عشق تو حاصل من

کاراسته وصل تو باشد دل من

هوش مصنوعی: این کافی نیست که عشق تو به من رسیده؛ قلب من آماده شده تا به وصالت دست یابد.