شمارهٔ ۱۰۱

خواجه عبدالله انصاری » مناجات پیر انصار » شمارهٔ ۱۰۱

الهی از یادگار فردی ماند و از عمر گذشته دردی ماند و از جسم پوسیده گردی و از حسرت بسینه آه سردی

شمارهٔ ۱۰۰: الهی از مدت آرزومندی روزی ماند و از درد فراق بد سوزی ماند شمارهٔ ۱۰۲: الهی اگر توبه به بیگناهی است پس در این جهان تائب کیست و اگر به پشیمانی است پس در جهان عاصی کیست؟ الهی صبر از من رمید و طاقت من شدسست، تخم آرام کشتم بیقراری رست، نه خرسندم نه صبور، نه مهجورم و نه رنجور

اطلاعات

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات:

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

الهی از یادگار فردی ماند و از عمر گذشته دردی ماند و از جسم پوسیده گردی و از حسرت بسینه آه سردی

هوش مصنوعی: به یادگار از زندگی، تنها ردپایی باقی می‌ماند و از سال‌های گذشته، درد و زخم‌هایی به جا می‌ماند. از تن فرسوده و فانی، فقط خاکی می‌ماند و در دل، حسرتی و آهی سرد باقی می‌ماند.