برگردان به زبان ساده
از میدان مروت میدان انابت زاید. قوله تعالی: «و ما یتذکر الا من ینیب». انابت چیست؟ باز گشتن بهمه از چیز. انابت سه قسم است: اول انابت انبیاء صلواتاللّه علیهم که بهمگی بازگشتند، که کس را جز ازیشان طاقت آن نیست. ابراهیم را گفت: «لأواه منیب». داود را گفت: «خر راکعا و اناب». شیعب را گفت: «توکلت و اله أنیب» مصطفی را گفت: «و اتبع سبیل من أناب الی». دیگر انابت توحیدست که دشمنان را بازخواند: «و انیبوا الی ربکم»، «منیبین الیه و اتقوه». سیم انابت عارفانست بازگشتن در حال با وی: «وأنابوا الی اللّه». اما انابت پیغمبران سه چیزست، ترسگاری با بشارت آزادی، و خدمت و استکانت با شرف پیغمبری، و بار بلا کشیدن با دلهای پر شادی. و انابت توحید را سه نشانست: اقرار و اخلاص و بینایی ویرا پذیرفتن، دیگر فرمان ویرا گردن نهادن، سیم نهی ویرا حرمت داشتن. و انابت عارفانرا سه نشانست: یکی از معصیت دور بودن، دیگر از طاعت خجل بودن، سیم در خلوت با حق انس داشتن.
هوش مصنوعی: از میدان مروت، میدان انابت به وجود میآید. انابت یعنی بازگشت به خدا از هر چیزی. انابت به سه دسته تقسیم میشود: اول انابت انبیاء که همگی به خداوند بازگشتهاند و هیچکس جز آنان توانایی این کار را ندارد. درباره ابراهیم آمده که "او کسی است که به خدا بازمیگردد"، درباره داوود گفته شده که "او در حالت رکوع و انابت است" و درباره پیامبر اسلام نیز آمده که "از راه کسانی پیروی کن که به خدا بازگشتهاند". دسته دوم انابت توحید است که مخالفان را دعوت میکند به بازگشت به خداوند. دسته سوم انابت عارفان است که به معنای بازگشت به خدا در حالت خاص است. انابت پیامبران شامل سه ویژگی است: ترس و بشارت آزادی، خدمت و فروتنی در مقام پیامبری، و تحمل سختیها با دل شاد. انابت توحید نیز سه نشانه دارد: اقرار به یگانگی خدا، اخلاص در عبادت، و پذیرفتن دیدگاه او. انابت عارفان نیز سه نشانه دارد: دوری از گناه، خجالت از طاعات و بندگی، و انس و خلوت با خداوند.
