شمارهٔ ۷
ظهیر فاریابی
»
قطعات
»
شمارهٔ ۷
ای قبای سپهر آمده تنگ
از چه؟ از رشک حلقه کمرت
زلف جاروب کرده زهره و ماه
تا بروبند خاک رهگذرت
روی تو هر طرف که می آری
هم عنانند نصرت و ظفرت
گرچه از خدمت تو دور افتاد
بنده دور از ملازمان درت
مددی راست می کند ز دعا
تا فرستد دو اسبه بر اثرات
شمارهٔ ۶: ای سینه روزگار پر جوش
شمارهٔ ۸: حامی ملک سعد دولت و دین
اطلاعات
وزن:
فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
قالب شعری:
قطعه
منبع اولیه:
سیاوش جعفری
تعداد ابیات:
5
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
برگردان به زبان ساده
ای قبای سپهر آمده تنگ
از چه؟ از رشک حلقه کمرت
هوش مصنوعی: ای آسمان، چرا به تنگی آمدهای؟ آیا به خاطر زیبایی و زینت حلقه کمر توست که حسادت کردهاست؟
زلف جاروب کرده زهره و ماه
تا بروبند خاک رهگذرت
هوش مصنوعی: زلفهای زیبا و دلربا مانند جاروی خازن، فرشته و ماه را فرش کردهاند تا خاک و غبار را از راه تو پاک کنند.
روی تو هر طرف که می آری
هم عنانند نصرت و ظفرت
هوش مصنوعی: هر جا که تو توجه کنی، یاری و پیروزی تو را احاطه کردهاند.
گرچه از خدمت تو دور افتاد
بنده دور از ملازمان درت
هوش مصنوعی: اگرچه من از خدمت تو دور شدهام، اما هنوز از همراهان و دوستان تو فاصلهای ندارم.
مددی راست می کند ز دعا
تا فرستد دو اسبه بر اثرات
هوش مصنوعی: خداوند با دعا و درخواست ما، کمک میکند تا قدرتی را برای رسیدن به اهدافمان به دست آوریم و در مسیر خود، از نیرویی دوگانه بهرهمند شویم.
