شمارهٔ ۱۰۷

ای خسروی که درگه قدر تو را سپهر

تا روز حشر مقصد اهل زمانه کرد

غوغای فتنه دست به جایی که بر گشاد

حزم تو دفع آن به سر تازیانه کرد

پرواز کرد گرد جهان طایر جلال

تا در پناه دولت تو آشیانه کرد

در خون بدسگال تو حزم بهانه جوی

هر قصد بد که آن بتوان بی بهانه کرد

چون طاق کبریای تو اقبال برکشید

از طاق آسمانش قضا آستانه کرد

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قالب شعری:قطعه

منبع اولیه: سیاوش جعفری

تعداد ابیات: 5

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

ای خسروی که درگه قدر تو را سپهر

تا روز حشر مقصد اهل زمانه کرد

هوش مصنوعی: ای پادشاهی که آسمان تا روز قیامت، احترام و منزلت تو را برای مردم زمانه مشخص کرده است.

غوغای فتنه دست به جایی که بر گشاد

حزم تو دفع آن به سر تازیانه کرد

هوش مصنوعی: هیاهوی فتنه‌ای به وجود آمد که تو با احتیاط باید آن را کنترل کنی، و در این میان، با شدت و سختی به مقابله با آن پرداخته‌ای.

در خون بدسگال تو حزم بهانه جوی

هر قصد بد که آن بتوان بی بهانه کرد

هوش مصنوعی: در حالی که در تلاش برای کارشکنی و دشمنی تو هستم، هر حرکتی که بتواند بدون دلیل صورت گیرد، با احتیاط و تدبیر پیش می‌روم.

چون طاق کبریای تو اقبال برکشید

از طاق آسمانش قضا آستانه کرد

هوش مصنوعی: وقتی که شکوه و عظمت تو به اوج خود رسید، تقدیر و سرنوشت از آسمان به درگاه تو آمد و خود را به تو عرضه کرد.