شمارهٔ ۳۳

هوش مصنوعی: عزیزم؛ در حضور زیبایی اسلام، مخلص شما، میرزا حبیب الله، خبر رنجوری و بیماری شما را شنیدم. با دلی پر از نیاز برای شفای شما دعا کردم و دست به دعا بلند کردم. دلم خیلی شاد و امیدوار شد و آرزو کردم که زودتر به عیادت شما بیایم. اما بدنم ناتوان بود و نتوانستم پا به پا بیفتم و به کمک شما بروم. اگر با انصاف به من نگاه کنی، جز محبت و صفا و خلوص و ارادت نسبت به شما چیزی نخواهی دید.

هوش مصنوعی: امیدوارم که بخشایشگر هیچگاه سپاس خویش را از تو دریغ نکند و در دنیا هر چه که بخواهی به تو عطا کند و در آخرت نیز از تو کنار نرود. اگر حال و روزی ناپایدار داری، تلاش کن که بهبودی و سلامت خود را به دست آوری. شاید دل تو از آشفتگی آرام بگیرد و از آن خمخانه‌ای که بی‌سپاس می‌نوشی، مستی به دست آوری. کوششی از عبد ابوالحسن یغما.

هوش مصنوعی: در کنار نامه نوشته شده است که خانم میرزا و همچنین هنر و صفای خود و توانایی‌های عیادت را با من به توافق رسانده‌اند و با سلام.