شمارهٔ ۳۲ - به نواب فتح الله میرزا نگاشته

هوش مصنوعی: فدای وجود نورانی‌ات می‌شوم، بارها به یاد تو بوده‌ام و به حالت خوشی و حیرت رسیده‌ام، اما به حسرت برگشته‌ام. امروز هم طبق و عادت روزهای گذشته به نزد تو نزدیک شدم. دوستم میرزا ابراهیم گفت که آن وجود پاکی که به خاطر او زنده‌ام و خاضعانه در درگاه خداوند به او خدمت می‌کنم، دچار مشکلات هست و نیاز به اندیشه و درمان دارد. اکنون زمان دعا برای سلامتی اوست، نه زمان ادعای دوستی. از این درد و رنج رنج می‌کشم و احساس نابسامانی می‌کنم، اکنون در خواست شفای آن شخص بزرگوار را در محراب مسجد مورد توجه قرار می‌دهم. جز دعا کردن برای این پیر خسته و رنجور چه کاری می‌توانم انجام دهم. ای کاش خاری که در مسیر او وجود دارد به من آسیب برساند تا گروهی از خدم و حاشیه‌نشینان او را احاطه کنند و او را در آرامش یابند.

هوش مصنوعی: من و دل خود را در کنار هم گرفته‌ایم، چه اتفاقی می‌تواند بیفتد، هدف این است که سلامت تو در میان باشد.