بخش ۶ - بهشت صلحا و زهاد

هوش مصنوعی: چه بهشتی، که در آن عمل نیک وجود دارد و نهرهایی از شیر و عسل روان است.

هوش مصنوعی: نوشیدنی پاک و زلالی از کنار سبیل جاری است تا لب بام که پر از زیبایی و لطافت است.

هوش مصنوعی: در هر گوشه‌ای، طعنه‌ای از نیرنگ و ریا وجود دارد، و در کنار آن، موجودی زیبا و فریبنده قرار گرفته است.

هوش مصنوعی: در میان شلوغی و هیاهوی خوبان، مانند ازدحام مگس‌ها بر روی عسل، به آرامش و سکوت نیاز است.

هوش مصنوعی: علما و فقیهان در مراسم دینی و عبادت‌های خود تلاش می‌کنند تا از تجارب مختلف و تنوع‌های فرهنگی بهره‌مند شوند و به نوعی از لذت‌های معنوی و روحانی بهره ببرند.

هوش مصنوعی: برای این گردهمایی، شکم‌های ما پر از خرمایی است که از باغ‌های بهشت جمع‌آوری شده است.

هوش مصنوعی: کسی مانند خر که در چربی غوطه‌ور شده باشد، تا گردن در عسل فرورفته است.

هوش مصنوعی: یک نفر مشغول خوشحالی و آواز خوانی است، یکی دیگر در حال شنیدن موسیقی و لذت بردن، یک نفر در حال چشیدن طعم خوشی‌ها و کیمیایی، و دیگری در حال ارتباط و نزدیکی با محبوبش است.

هوش مصنوعی: شخصی مانند دزدان، درخت را بالا رفته و زینت‌هایی بر شاخ‌های آن آویزان کرده تا میوه‌ها را بچیند.

هوش مصنوعی: یک نفر بر کنار بهشت، در حال نوشیدن از آب کوثر، به خواب رفته و نظم زیبای کلام را از دست داده است.