شمارهٔ ۱

وطواط » غزلیات » شمارهٔ ۱

از طرهٔ تو غیرت مشک سیاه راست

وز چهرهٔ تو حیرت خورشید و ماه راست

عادت ربودن دل و پیشه هلاک جان

آن دو رخ سپید و دو چشم سیاه راست

پوشی همه قبا و کلاه وز حرمتت

این عز و جاه بین که قبا و کلاه راست

دیده گناه کرد که : در تو نگاه کرد

پس چون عقوبت از تو دل بی گناه راست؟

خوبی ترا و عشق مرا و سریر ملک

خوارزمشاه اتسز خوارزمشاه راست

شمارهٔ ۲: دلم در عاشقی زار اوفتادست

اطلاعات

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قالب شعری:غزل

منبع اولیه: سیاوش جعفری

تعداد ابیات: 5

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

از طرهٔ تو غیرت مشک سیاه راست

وز چهرهٔ تو حیرت خورشید و ماه راست

هوش مصنوعی: از موهای تو، خوبی و زیبایی خاصی وجود دارد که مانند غیرت و حسادت یک مشک سیاه جلوه‌گری می‌کند. و از چهرهٔ تو، شگفتی و حیرت خورشید و ماه به وجود می‌آید.

عادت ربودن دل و پیشه هلاک جان

آن دو رخ سپید و دو چشم سیاه راست

هوش مصنوعی: عادت به دلبری و عاشق کشی، باعث نابودی جان می‌شود. آن دو رخ زیبا و دو چشم سیاه، بهانه‌ای برای این عشق و دلربایی هستند.

پوشی همه قبا و کلاه وز حرمتت

این عز و جاه بین که قبا و کلاه راست

هوش مصنوعی: به خودت ببال و با وقار رفتار کن، زیرا منزلت و مقام تو به اندازه‌ای است که زیبایی و شایستگی‌ات را می‌طلبد.

دیده گناه کرد که : در تو نگاه کرد

پس چون عقوبت از تو دل بی گناه راست؟

هوش مصنوعی: چشم گناه کرد که به تو نگاه کرد، حالا چگونه می‌توان انتظار داشت که دل بی‌گناه از تو عذاب ببیند؟