شمارهٔ ۸۴ - صد هزار افسوس

هوش مصنوعی: از ظلم و سختی‌هایی که زمانه به من می‌کند، صد بار افسوس می‌خورم که روزهایم را به تاریکی می‌گذرانم، صد بار افسوس.

هوش مصنوعی: به دلیل بی‌رحمی زمان، فاطمه عزیز از دست رفت و در دشت کربلا، بر او سختی و مصیبت فرود آمد. به حقیقت، افسوس و اندوه فراوانی بر این واقعه می‌بارد.

هوش مصنوعی: پرچم شاهی که نماد سلطان یثرب و بطحا بود، به کوفه سقوط کرد و افسوس و حسرتی عمیق بر جای گذاشت.

هوش مصنوعی: این جمله به این معنی است که دانش و علم فلج شده و رهبر آن بدون دست و با زحمت به جایی رسیده است. این وضعیت جای تأسف زیادی دارد.

هوش مصنوعی: سر فاطمه که گرد و غبار موهایش را شست، به نوک نیزه رفت و این واقعه‌ی دردناک، افسوس و حسرتی بزرگ به همراه داشت.

هوش مصنوعی: صورت زیبایی که مانند خورشید می‌درخشید، وقتی بر خاکستر گذاشته شد، به دست دشمنی بی‌رحم، بسیار افسوس‌انگیز است.

هوش مصنوعی: سکینه، با دل پر از غم، در مسیر شام سختی‌های زیادی را تحمل کرد و با خود از دست دادن‌ها و دردهای فراوانی را به همراه داشت. حسرت و ناراحتی زیادی وجود داشت.

هوش مصنوعی: آه که از ظلم و ستم کوفیان پست، کسی در برابر حسین یاری نرساند. افسوس و دریغ که چنین شده است.

هوش مصنوعی: مرد عابدی که بیمار است، در خرابه‌ای در شهر شام نشسته و زیر سایه دیواری است. او با اندوه بسیار به شرایط خود و زندگی‌اش می‌اندیشد.

هوش مصنوعی: متأسفانه، در دشت کربلا، «ترکی» (که به معنای کسانی است که به یاری امام حسین آمدند) حضور نداشت و این یک حسرت بزرگ است. افسوس که تعداد زیادی از یاران و حامیان در آن زمان نبودند و این موضوع باعث تألم و غم عمیقی می‌شود.