شمارهٔ ۲۹ - در هجو داماد ناصر بزاز

هوش مصنوعی: به داماد خود بگو ای ناصر بزاز که وقتی مست شد، عربده و سر و صدا نکند.

هوش مصنوعی: اگر از نظر ظاهر و نمای خود درست عمل نکنی، باعث نخواهد شد که دیگران در کار و زندگی خود دچار دردسر و تهمت شوند.

هوش مصنوعی: تا زمانی که جمعیت به هم نپیوندند و دوباره در تلاش همگانی قرار نگیرند، دیگر کسی به آن‌ها اهمیت نخواهد داد.

هوش مصنوعی: در آینده مرا به جایی که می‌خواهی بفرست، با شلواری کوتاه و بی‌نظمی.

هوش مصنوعی: بر مردم کسبه اتهام دزدی نمی‌زنند تا زیر بار مشکلات خشک نشوند و همه چیزشان از بین نرود.

هوش مصنوعی: اگر بر سرش بیفتد، دیگر راهی برای فرار ندارد و اگر شلوارش را ببرند، چاره‌ای جز پذیرش وضع پیش‌آمده نخواهد داشت.

هوش مصنوعی: در اینجا به درستی خبر آمده است که با افتخار داماد تو را به مهمانی دعوت کردند.

هوش مصنوعی: همه به وی احترام و محبت کردند تا اینکه او خود را بزرگ و با عزت احساس کرد و از حالت ناز و خودپسندی خارج شد.

هوش مصنوعی: آنها در مرز خود بر او مجازات کردند و سپس همانند صدای دهل، ندا و خبری به او دادند.

هوش مصنوعی: می‌گویند که او باید راز خود را از مردم پنهان نگه دارد، حتی صدای دهل و بوق هم توانایی حفظ این راز را ندارند.

هوش مصنوعی: خبر داده‌اند که بیایید و همگی برای همیاری و کمک به یکدیگر حضور داشته باشید، همسایه به سراغ همسایه برود و دوستان به یاری دوستان بیایند.

هوش مصنوعی: در اینجا اشاره شده که به قدری به او مهارت و دانش داده‌اند که از همه کسبه و حرفه‌ها، کسی نمانده که از او بی‌نیاز باشد و نتواند به او تکیه کند.

هوش مصنوعی: من مشاور او هستم و هرگز به تو اطلاعاتی نخواهم داد. تو هم مشاور او باش و از من خبر نبر.