بخش ۲۸ - نامه نهم

هوش مصنوعی: این سخنان خدمتکار باعث شد که چهره او مانند گل قرمز شکوفا شود.

هوش مصنوعی: او به خاطر آرزوی دیدن چهره محبوبش، از خادمه بسیار خواسته و عذرخواهی کرده است.

هوش مصنوعی: او با دیدن چهره‌ی زیبای محبوب، بر دلتنگی‌اش فائق آمد و از این خبر خوشحال شد.

هوش مصنوعی: او به من گفت ای سرو بلند، آیا می‌توانی از دل عاشق من سلامی بگویی؟

هوش مصنوعی: اگر تو به من لطف و مهربانی کنی بی شمار، دل شاد من از خودم جدا خواهد شد.

هوش مصنوعی: ای معشوق با لب‌های شیرین و خندان، من همواره سپاسگزار توام و قدردانی‌ام از وجود تو که به زندگی‌ام رونق می‌بخشد.

هوش مصنوعی: ای لب تو، آرزوی جان من است، من در غم تو، لباس خود را پاره می‌کنم.

هوش مصنوعی: با وجود اینکه درد و غم تو مانند عود مرا می‌سوزاند، اما به خاطر امید به تو، تحمل آن برایم راحت‌تر شده است.

هوش مصنوعی: هر چیزی که به یاد تو باشد برای من خوشایند است، حتی اگر همه آن‌ها در آتش دوزخ باشد.

هوش مصنوعی: درد تو برای من از هر درمان دیگری بهتر است و جز تو هیچ آرزو و خواسته‌ای ندارم.

هوش مصنوعی: عشق تو از تمام دنیا شیرین‌تر است و گوهر تو منبع زندگی است.

هوش مصنوعی: ای محبوب زیبا، به من بنگر؛ من به خاطر امید به تو سختی‌ها را به جان خریده‌ام.

هوش مصنوعی: دیگر نمی‌توانم صبر کنم و بی‌قراری را تحمل نمایم، لطفاً هر چه سریع‌تر مرا از این انتظار نجات بده.

هوش مصنوعی: صبر و محبت من نسبت به تو ناپدید شده است و عشق همچنان در سراسر دنیا به چشم می‌خورد.

هوش مصنوعی: ای خادم، این کلام را دوباره برای محبوب من بگو.