عؤمروُن نئجه گئچدی ؟

یک بار در کودکی خوش بودم آن هم از آسمان و زمین گریزان. مانند پرنده بر فراز کوه‌ها پریدم و مانند باد از باغ‌ها گذشتم.

سپس ناگهان زیر قطار مانده نمی‌توانم بگویم چند کوه مانند سیل از رویم گذشت.

اگر از دلم بپرسی: «زندگی بر تو چه سان گذشت؟» با اشکم خواهد نوشت: «روز من گریان گذشت.»