غزل شمارهٔ ۹۳۳

هوش مصنوعی: عشق چنان شعف و شوری دارد که عقل را از خود دور می‌کند و به او می‌گوید که از این ماجرا فاصله بگیرد.

هوش مصنوعی: کسی که در عشق دچار درد و رنج است، در واقع سالم‌تر از کسی است که هیچ احساسی ندارد؛ پس اگر بی‌درد هستی، بهتر است حالتی بیمارگونه داشته باشی.

هوش مصنوعی: اگر عشق او را داری، نگران درد و رنج‌های دنیا نباش، چون وقتی به درد او فکر می‌کنی، باید خوشحال و شاد باشی.

هوش مصنوعی: اگر فردی با روحیه و شادی بی‌پروا به تو برخورد کرد، خود را به آن حال بسپار و مسرور شو. اما اگر به حال مستی و نشئگی رسیدی، در همان حال به زندگی ادامه بده.

هوش مصنوعی: به او نگاه کن و مانند افراد با دانش و تجربه باش؛ و اگر چنین نگاهی نداری، حداقل سعی کن که هدف و منظور او را درک کنی.

هوش مصنوعی: اگر عاشق هستی و در دل تو عشق سلطنت می‌کند، پس با شجاعت به میدان فانی زندگی بیا و مانند منصور به راه حق و حقیقت قدم بردار.

هوش مصنوعی: نعمت الهی مانند روشنایی چشمان مردم است. کسی که چشم دارد باید خواهان این روشنایی باشد.