غزل شمارهٔ ۹۰۸

هوش مصنوعی: دردی که از تو می‌رسد، خوشایند است و درمان آن نیز در دستان توست. تو هم باعث رنج من می‌شوی و هم می‌توانی مرا شفا دهی.

هوش مصنوعی: به نظر تو به وضعیت هر کسی توجه می‌کنی، امیدواریم که به حال ما هم نگاهی بیندازی.

هوش مصنوعی: ما با تو بیگانه نیستیم و به حقیقت خود را به تو نزدیک می‌دانیم؛ ما همدیگر را خوب می‌شناسیم و در ارتباطی عمیق هستیم.

هوش مصنوعی: اگر به دست عشق تو کشته شوم، خون من برای تو حلال است و نیازی به خونبها نخواهد بود.

هوش مصنوعی: ای جامی که جهان را به خوبی نشان می‌دهی، برای همیشه از فنا در امان هستی و بقا نیز شامل حال توست.

هوش مصنوعی: ما به جز تو خواسته‌ای نداریم، بدون تو در این دنیا چه باید کرد؟

هوش مصنوعی: فقط من نیستم که عاشق سید هستم، بلکه خداوند هم به او علاقه‌مند است.