غزل شمارهٔ ۷۷۶

هوش مصنوعی: عاشقان واقعی، حتی زمانی که عشقشان به شکست می‌انجامد، به زیبایی و با محبت به عشق خود احترام می‌گذارند و آن را با ناز و لطافت یاد می‌کنند.

هوش مصنوعی: وقتی که نوازندگان با شوق و شادی به ما نزدیکی می‌کنند، ساز ما را با محبت و لطافت به صدا درمی‌آورند.

هوش مصنوعی: کسی با عشقی عمیق و شوق فراوان، به محبت و زیبایی معشوقش چنان دل بسته که حاضر است از هر چیزی بگذرد و خود را به پای او بیندازد.

هوش مصنوعی: هرچند که افراد و موجودات زیادی وجود دارند، اگر همگی یک هدف و منظور مشترک داشته باشند، می‌توانند به خوبی با یکدیگر هماهنگ و هم‌نوا شوند.

هوش مصنوعی: اگر فردی سرخوش و خوش‌گذران را به دست آورند، همه به او احترام می‌گذارند و در کنار او به خوشی و خوش‌فهمی می‌پردازند.

هوش مصنوعی: عارفانی که من از آنها سخن می‌گویم، انسان‌های نیکوکار و پاکدل هستند که در شهر شیراز زندگی می‌کنند.

هوش مصنوعی: خدای بزرگ و طرفداران او در عشق، با عاشقان دیگر در حال بازی و شوق هستند.