غزل شمارهٔ ۱۶۹

هوش مصنوعی: نور گسترده‌ای که به آن اشاره شده، در واقع بهترین جلوه‌ای از آفتاب ماست و دریا و محیطی که در آن قرار داریم، مانند یک جرعه از شراب خوش‌طعم و دلپذیر است.

هوش مصنوعی: قوانین علمی و فهم عمیق عقل انسان، تنها بخش کوچکی از نوشته‌ها و مطالب ما را شامل می‌شود.

هوش مصنوعی: تا زمانی که ما بوسه‌ایی به پای مقام و جلال او داده‌ایم، در حقیقت، پیشوای عاشقان در کنار ما قرار دارد.

هوش مصنوعی: ما ناظر و حسابرس عوالم هستیم و در هر جا که عالمی وجود دارد، زندگی او به دقت در حساب ما ثبت شده است.

هوش مصنوعی: روح القدس، همچون خدمتکارانی که در روز و شب در کنار درگاه ما حضور دارند، ما را در آغوش خود گرفته و به ما نزدیک است.

هوش مصنوعی: ما هیچ مانعی نداریم و اگر هم چیزی به عنوان مانع وجود داشته باشد، آن مانع وجود خارجی ندارد. چیزی که تو به نام حجاب از آن یاد می‌کنی، خود ما هستیم.

هوش مصنوعی: موهایی که در دنیای دو دلی و عشق به سر ما افتاده، ما را مدهوش و دچار گیجی کرده و در حال نوسان و چرخش هستند.

هوش مصنوعی: هر قطره‌ای که در دریای ما غرق می‌شود، به مانند دانه‌های ماش است که موج و حباب ما را تشکیل می‌دهند.

هوش مصنوعی: ما از نعمت‌های خداوند برخورداریم و به هیچ‌کس نیاز نداریم، زیرا سلطان جهان بنده و خدمت‌گزار ماست.