غزل شمارهٔ ۱۵۲۳

هوش مصنوعی: دیشب در خواب شاهی را دیدم که نماد خوشبختی و خوشحالی بود.

هوش مصنوعی: در دل من، کسی به زیبایی و درخشانی ماه، نشسته و مانند آفتابی درخشان است.

هوش مصنوعی: با لطف و رحمت سلطان، مخالفت‌ها را نادیده گرفت و من موفق شدم به چنین مقام و جایگاهی دست یابم.

هوش مصنوعی: خداوند به بنده‌اش آن‌چنان نعمت و کرم عطا کرده است که او را به مقام شاهی می‌رساند، حتی اگر اصل و نسب‌اش چیزی به جز این باشد.

هوش مصنوعی: محفل عشق برقرار است و عاشقان در شوق و شادمانی به سر می‌برند. در این جمع، حقایق عمیق و دلنشین عشق از خود می‌جوشد و به دل‌های آنان طراوت و شادابی می‌بخشد.

هوش مصنوعی: اگر تو به مسجد بروی و عبادت کنی، من درعوض به میخانه می‌روم و راه آن را پیدا کرده‌ام.

هوش مصنوعی: من در آینه به تماشای خودم نشسته‌ام و در آن، نعمت‌های الهی را می‌بینم که جلوه‌گر هستند.