غزل شمارهٔ ۱۵۲۰

هوش مصنوعی: پادشاهی که وارد شد، با شکوه و زیبایی خاصی خود را نشان داد، همچنان که ماه نورافشانی می‌کند و زیبایی‌اش چشم را خیره می‌سازد.

هوش مصنوعی: همه روح‌های پاک در کنار او هستند، همچون سپاهی در خدمت پادشاهی با شکوه.

هوش مصنوعی: سرم را به پای معشوق نهاده و بوسه‌ای به آن بخشیدم، و جز محبت او هیچ دلیل دیگری برای عذرخواهی نمی‌بینم.

هوش مصنوعی: خوشحالم که به کمک الطاف خداوند، چنین پشتیبانی و حمایتی نصیبم شده است.

هوش مصنوعی: من هیچ تمایلی به غیر از او نداشته‌ام و اگر هم تمایلی پیدا کرده‌ام، گناهی به گردنم است.

هوش مصنوعی: در میخانه نشسته‌ام و حالتی شاد و سرمست دارم. چنین جایی، جایی نیست که آدم بتواند بی‌خیال باشد و به راحتی بگذرد.

هوش مصنوعی: راهی که به نعمت‌های الهی می‌رسد، راه عشق است. این مسیر بسیار زیبا و دلپذیر است که همراهی خوبی دارد.