غزل شمارهٔ ۱۳۱۳

هوش مصنوعی: ای جو، چه می‌کنی؟ بیا و در دریا جستجو کن. عاشقی که دلش در دریا غوطه‌ور است، همین‌جا به دنبال خودت بگرد.

هوش مصنوعی: لحظه‌ای در این دریا با ما بمان و به دنبال آبرو و اعتبار ما در این مکان باش.

هوش مصنوعی: اگر کسی را دیدی که دستش را می‌بوسد و به او احترام می‌گزاری، بدان که او را از دست ندهی و در جستجوی شخصیت و ارزش‌های او باش.

هوش مصنوعی: عشق، مکانی خاص دارد و در جایی که بی‌مکانی وجود دارد، نمی‌توان به دنبال آن گشت. هر جا که بروی، عشق را بیاب.

هوش مصنوعی: دستت را دراز کن و دامن خود را بگیر، به دنبال آن یگانه و بی‌نظیر بگرد.

هوش مصنوعی: یک نقطه درون دایره وجود دارد که به وضوح قابل مشاهده است، اما من به تو گفتم که آن را پیدا کنی.

هوش مصنوعی: شکوه و نعمت‌های خداوند را با نگاه خود ببین و نور او را در دل و چشم بیدار جستجو کن.